Skip to content

Proeven

"Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is." (K. Schippers)

20110925-203832.jpg
In mijn familie heerst een specifieke koffievoorkeur. Dat is op zich niet zo bijzonder, want zonder speciale koffiewensen kun je tegenwoordig nergens meer terecht. Ware het niet dat in dit geval geen enkel filiaal van Starbucks in de behoefte kan voorzien. Mijn familie zweert bij potjeskoffie. Potjeskoffie zet je in ouderwetse koffiepot van aardewerk met dito filter. Niet te verwarren met potten met een stenen houder voor een filterzakje: die geven namelijk inferieure koffie die door mijn ooms en tantes altijd “melitakoffie” wordt genoemd (ze spugen er dan een beetje bij: melítakoffie, pfft.)
Potjeskoffie staat altijd klaar. Het supersterke koffie-extract mag rustig koud worden, want voor het serveren verdun je het met kokend water of warme melk. Mijn familie prefereert het laatste, handgeklopt in een steelpannetje op het fornuis. Eén keer per dag koffiezetten en je kunt al je gasten op ieder gewenst moment van de koffie van hun keuze voorzien door naar behoefte met hoeveelheden extract, water en/of melk te variëren. (Een van mijn tantes drinkt bijvoorbeeld het liefst “kinderkoffie” met meer melk dan koffie, bij Starbucks heet dat een Caffè Latte.) Mijn oma maakte deze potjeskoffie al en was daarmee haar tijd ver vooruit.
De laatste generaties in mijn familie zijn nooit echt gegrepen door het potjeskoffie-virus. Toch een kleine kloof waarin Senseo, Nespresso en fancy espressomachines hun kans zagen. Maar de tweede recessie voor de deur zou wel eens in het voordeel van potjeskoffie kunnen uitvallen. Hoe authentiek, duurzaam en persoonlijk wil je je koffie hebben? Snel maar eens wat rommelmarkten af voordat de originele potten nergens meer te krijgen zijn.