Proeven

 

In het kader van de Restaurantweek at ik gisteren bij restaurant De Ondeugd in Amsterdam. Dat wil zeggen: het plan was om te profiteren van de Restaurantweek-actie en voor 25 euro een drie gangen maaltijd te nuttigen in een restaurant dat normaal gesproken niet binnen dit budget valt. Maar bij boeken blijkt dan dat er geen actie-plaatsen meer zijn in het restaurant van jouw keuze, of dat de actie alleen geldt op het onzalige tijdstip van 18.00, wat voor mensen met drukke banen natuurlijk volstrekt onhaalbaar is. Zo kwamen wij terecht bij De Ondeugd, wat heel gezellig was, maar waar we onszelf geen echt voordeel mee deden, want normaal gesproken eet je hier drie gangen voor 28,50. Het eten was prima, maar niet spectaculair. Ik had een lekker klaargemaakte zeewolf met zeekraal waaraan een wat fantasieloze salade met spekjes en croutons voorafging. Dat de beloofde oesterzwammen bij de vis ongevraagd saaie champignons werden was niet zo erg, maar de salade was echt een grote teleurstelling. Het gepocheerde ei was hier de grote trekker, maar de koude en ietwat vochtige witte blob die erop lag had helemaal niks met een gepocheerd ei te maken. Eieren pocheren is lastig en het is helemaal geen drama als de vorm niet perfect is. Dus jammer dan, dat dit ‘ei’ eruit zag alsof er op mijn salade gemorst was. Maar een gepocheerd ei zonder dooier is een droevig ding en getuigd van weinig liefde voor één van de mooiste kunstjes in de keuken. 

Wie wel heel veel liefde heeft voor het gepocheerde ei is Juan Mari Arzak. Deze man heeft op zijn menukaart het gepocheerde eitje van de dag staan! Bij hem at ik het meest briljante gepocheerde ei ooit. Zijn methode is: het ei storten in huishoudfolie met truffelolie en ganzenvet, folie dichtdraaien en 4 minuten koken. Het volledige recept staat op zijn website, het kan zijn dat je de receptenpagina een aantal keer moet verversen voordat je het te zien krijgt.