Proeven

 

Vooropgesteld: ze waren veel kleiner dan ik had verwacht. Groot genoeg om snel door te slikken, zoals ik altijd met vitaminepillen doe. Verder waren ze weinig herkenbaar als iets met pootjes en oogjes. Kortom: krekels in chocolade zijn eigenlijk iets voor mietjes.
Maar het geluid mag er wezen; daverend gekraak. En ze hebben een hele goeie bite; het lekkere krokante van chocola met stukjes en daar ben ik dol op. Maar de smaak is niet bijzonder. Het smaakt vooral naar chocola met een stukje hooi erin. Dat wil zeggen, als de chocola is weggesmolten en je hebt de krekel helemaal fijngekauwd, dan hou je een soort vezelig propje over. Zonder bijzonder veel smaak.

Nee, dan de plak witte chocolade met mieren. Daar kan je de beestjes lekker goed zien zitten. Dat wil zeggen: hun pootjes en stukjes lijf, want ze zijn niet helemaal meer intact. Maar je kunt nog heel goed zien wat het geweest is. 
Ook hier weer een goeie krokante bite. De smaak is op zich goed; witte chocola met een vreemd soort hartige nasmaak. Daar hebben de mieren dus wel effect. Maar je moet er wel wat voor over hebben; al die pootjes en lijfjes blijven verschrikkelijk in je keel hangen. Beetje het effect van een haar die in je huig blijft steken.

Goed. De kop is eraf. Nu op naar het echte werk. Binnenkort maar eens naar het restaurant El Pequeno in Den Bosch waar ze insecten serveren. En eens studeren op de ins and outs, zodat ik thuis ook aan de slag kan.