Skip to content

Proeven

"Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is." (K. Schippers)

 

20011104: Bij onze feestjes is de drankvoorziening meestal geen probleem. Bier, fris en wijn in drie kleuren en klaar is kees. De voedselvoorziening is een heel ander verhaal. Wordt het ranzig of culinair? Ik heb er voor deze keer een compromis uit weten te slepen. Maar de keuken is er nauwelijks aan te pas gekomen.

20011030:
Het CBS heeft de cijfertjes rondom ons eetgedrag op een rijtje gezet. Het blijkt dat 17 Procent van ons huishoudbudget opgaat aan voeding. Met maaltijden thuis zijn we ongeveer een uur per dag kwijt. Los van het koken, waar we gemiddeld een half uur aan besteden (mannen een kwartier en vrouwen drie keer zo lang). Dagelijks zit tien procent van de mensen in het restaurant of de kroeg. 

Over mijn portie buitenshuis eten heb ik op het moment niks te klagen. De komende drie dagen staat een restaurantbezoek gepland en vorige week was het twee keer raak. Zondag heb ik voor het eerst Russisch gegeten bij Kalinka. Wat een feest. “Cultureel Restaurant” staat er boven de deur. En daarmee is niks te veel gezegd. Het begint al met een Rus die achter een meutige synthesizer (op een even zo meutig podium) weemoedige liederen door de zaal schalt. Zo nu en dan wordt hij onderbroken door mevrouw ‘Kalinka’ zelf die uitgebreide toasts uitbrengt op de liefde of op hard werkende (tuin)mannen. De kaart is erg gezellig: bij sommige gerechten staan leuke weetjes en andere gerechten prikkelen de fantasie. Wat te denken van de ‘salade goochelaar’ waarbij een goocheltruc aan tafel beloofd wordt?

En dan het eten. Hoe authentiek Russisch het is kan ik niet beoordelen. In ieder geval staan er borsjt, kaviaar en blini’s op de kaart. En je kunt een ‘vodka tafel’ bestellen, die bestaat uit een fles vodka met Russische borrelhapjes. De uitbundige fruit-garnering op de borden lijkt me overigens weinig authentiek. Maar het ziet er vrolijk uit, dus vooruit. Bij mijn po-tsarski (biefstuk gevuld met zalm) kreeg ik ook nog een eetbare orchidee, daarmee alleen was ik al heel tevreden geweest. Hij smaakte trouwens naar een soort witlof. Het was wel een beetje kermis op mijn bord, want de orchidee zat verstopt onder een stolpje in de vorm van een tsaren-kroon. Fantastische kitsch die me deed vermoeden dat ‘po-tsarski’ ‘tsaren-kroon’ of zoiets betekent.

We aten een stroegania van vis – soort carpaccio van zalm en kabeljauw en een blini met kaviaar vooraf. Er staat ook een vleesvariant van de stroegania op de kaart waarbij wordt vermeld dat het het ‘liefste gerecht van Dostoijevski na een succesvol kaartspel’ was. Als hapje tussendoor kregen we Russische salade van ingelegde tomaten en bospaddestoelen. Naast de po-tsarski hadden we ook nog de nojev kovtsjeg – een gerecht van scholfilet en garnalen. In de vorm van een bootje, want ‘nojev kovtsjeg’ betekent ‘arc van noach’. Als toetje hadden we de ‘Russian Kiss’, ook weer een gerecht waarbij een verrassing aan tafel beloofd wordt. Het dessert bestond uit verschillende hapjes (eigenlijk vooral ijs, waar ik niet dol op ben als toetje). De verrassing ga ik niet verklappen. 

Kalinka is vooral leuk om de randverschijnselen. Het eten is lekker, maar daarin is het restaurant geen absolute topper. Een kniesoor die daarop let. Bij zoveel ontwapenende vrolijkheid haal je het niet in je hoofd de pret te bederven.

 

  

20011027:

 

 

 

Ze gaan de verkoop van salmonella eieren verbieden. En erger nog: er komt straks een verbod op het verwerken van rauwe eieren als de boel niet voldoende wordt verhit. Kortom: er is dus straks geen restaurant meer te vinden waar je een fatsoenlijke tiramisu of mayonaise kunt eten. Vijf bejaarden overleven hun bavarois niet en hup, heel Nederland in paniek. Je mag je van de overheid wel doodroken of -zuipen, maar van uit eten gaan op eigen risico kan weer geen sprake zijn. Laten we ook maar meteen alle verwerking van pinda’s in voedsel te verbieden om mensen met een pinda-allergie te beschermen.

In Nederland doen we erg ons best om alle lol uit het eten te halen. In Frankrijk liggen de schappen van de supermarkt vol met rauwmelkse kazen en het meest obscure orgaanvlees, terwijl Albert Heijn hier zo risicoloos mogelijk inkoopt. Stijve brie en munster waar zo min mogelijk smaak aan zit. En verse gist, ook al zo eng. Wie weet wat je kunt oplopen van schimmels die gaan ruiken.

Als dit zo doorgaat, zit er niks anders op dan de illegaliteit op te zoeken. Er is vast al een underground netwerk van restaurants waar je tenminste echt lekker kunt eten. Ik smacht naar tips

20011024: