Proeven

Bij ons in de familie gaat er geen heerlijk avondje voorbij zonder Bisschopswijn. Dat is dan ook meteen de enige dag in het jaar dat we het spul drinken, want de meningen over de smaak ervan zijn verdeeld. Wij vinden het natuurlijk heeeeeerlijk, maar de aanhang drinkt meestal een slokje voor de beleefdheid en laat het daarbij. Voor mij is het nog steeds de ideale begeleider van pepernoten en chocoladeletters.

Bisschopswijn 1 sinaasappel - stuk of 10 kruidnagels - stukje pijpkaneel - foelie - 1/2 liter water - 1 liter (liefst Spaanse!) rode wijn - suiker

Kruidnagel rondom in de sinaasappel steken. Water met sinaasappel, foelie en kaneel aan de kook brengen en alles ongeveer 30 minuten zachtjes laten koken. Zeef het vocht en druk eventueel de sinaasappel uit in de zeef, zodat er wat van het sap bij het kruidenwater komt. Dit kun je ruim vantevoren doen. Voor het serveren wijn erbij en alles opwarmen (niet meer koken), eventueel suiker naar smaak toevoegen.

Ik dacht vroeger altijd dat ik whisky niet lekker vond, behalve dan ter opleuking van cocktailsaus, stoofpotten en toetjes. Totdat ik mijn eerste glas Laphroaig dronk en begreep dat de bocht die ik eerder voor whisky hield geen echte whisky was. Ik gebruik het nooit meer in het eten.
Kleine meisjes die whisky drinken worden nogal eens meewarig aangekeken door mannen van middelbare leeftijd. Alsof je een snor moet kunnen laten staan om verstand te hebben van whisky. Toegegeven: ik heb er geen bal verstand van. Maar ik weet wel heel goed wat ik lekker vind en ik kan minstens zoveel moeilijke Schotse namen opnoemen als de meeste mannen die pretenderen wel veel van whisky te weten. Ik geniet er overigens geen druppel minder om. Al zou het natuurlijk wel leuk zijn als het eens een keer niet 3 glazen duurt voordat mensen overtuigd zijn dat ik whisky echt weet te waarderen. Fijn dus dat Petra de Boevere, aka het Slijterijmeisje, haar best doet om de wereld te overtuigen: met Whisky zoekt vrouw wil ze een platform voor whisky-minnende dames opzetten. Ladies, laat je horen en meld je aan!

Hoera, de kitchencam doet ‘t weer! Nu echt en heus.

Het doosje met mijn hamburger ziet er inmiddels zo onbestemd uit dat ik het eerst niet open durfte te maken. Toch gedaan en hij zag er eigenlijk best mooi uit met zijn wit-groene fluweel. Echt herfst en gelukkig zonder krioelende beestjes. Het moment dat we afscheid van elkaar gaan nemen zal nu wel snel komen. Het experiment is al klaar en hoe lang ik er ook over nadenk: ik kan geen andere bestemming bedenken voor het ding. En de frietjes zijn er ook nog, die zijn na 3 weken nog exact in dezelfde staat als waarin ik ze kocht.

Het klinkt als een vage schotel in een foute bistro, maar in het kader van de herfst, de nieuwe voorraad pompoenen in de winkel en het naderende Halloween mag deze dronken pompoen niet onvermeld blijven….

Mijn hamburger begint na een kleine week toch echt wel te schimmelen. En dat terwijl ik het lot een handje geholpen heb, want ik kocht ‘m zonder iets erop en bewaar ‘m in een -nieuwe- luchtdichte doos. Maar dat mag dus niet baten. En dat terwijl anti-McDonalds militanten beweren dat zo’n burger zelfs in de achterbak van de auto nog jaaaaaaaren goed blijft. Hier ook weer een verhaal van iemand in het bezit van een 4 jaar oude hamburger, ook deze mevrouw beweert dat ze echt helemaal niks heeft gedaan om het ding te conserveren. Hij ligt gewoon al vier jaar in het doosje waar hij ooit in gekocht is. Maar ook hier gaat het om een burger zonder saus, uitjes of augurk en dat is toch wel een beetje verdacht.

Ik had het trouwens kunnen weten, want Morgan Spurlock deed het experiment ook al in zijn documentaire Supersize Me. Zijn burgers gaan gewoon rotten. Er blijft nog wel iets vreemds aan de hand met de frietjes: die lijken echt niet te vergaan. Misschien moet ik nog een nieuwe poging wagen. En dan zonder luchtdichte doos.

Nu weet ik waarom ik mijn Oosterse maaltijden het liefst mild gepeperd heb: puur lijfsbehoud.. In Groot-Brittannië overleed vorige week iemand na een wedstrijdje pittig koken aan een hartstilstand. Ze gaan nu  onderzoeken of de laatste maaltijd van de beste man de oorzaak was.  Het heftige goedje in pepers is capsaicin, dat zorgt voor het hete gevoel in de mond en het branderige op je vingers als je pepers hebt gesneden. De politie gebruikt het als wapen in de pepperspray. Het zou ook vetverbranding stimuleren, je uithoudingsvermogen vergroten en kankercellen doden. Maar blijkbaar kun je er ook een overdosis van nemen. Drie jaar geleden introduceerde Blair Lazar de heetste “saus” ter wereld die vergezeld werd van een disclaimer waarin stond dat het eten ervan geheel op eigen risico was. Het spul (dat uit korreltjes bestond en eigenlijk geen echte saus te noemen is) is nu nergens meer te krijgen, want het werd slechts in beperkte oplage van 999 verkocht voor 155 euro per flesje. Maar voor wie graag huilend aan tafel zit zijn er nog voldoende andere smaakpapillen killers met klinkende namen als Beyond Death en Pure Death. Daar ga je na zo’n verhaal wel anders over denken. Dodelijk of niet: ik hou het lekker bij milde spijzen, dan proef ik tenminste wat er verder nog op mijn bordje ligt.